W minionych kilkunastu latach wiele krajów zdało sobie sprawę, że biogaz jako źródło energii jest ważnym odcinkiem drogi w stronę zrównoważonego rozwoju. Jednak całkowita wielkość produkcji biogazu w obiegu globalnym jest niższa niż mogłaby (i powinna) być. Dlaczego tak się dzieje? Odpowiedzią może być silny społeczny opór towarzyszący powstawaniu biogazowni i biometanowni.
Rozszerzona odpowiedzialność producenta ma sprawić, że producenci poniosą odpowiedzialność za etap cyklu życia opakowania po tym, jak stanie się odpadem. W Polsce do tej pory funkcjonuje jedynie mały element tego systemu – tzw. Dokumenty Potwierdzające Recykling (DPR), które w praktyce finansują jedynie niewielką część zagospodarowania odpadów opakowaniowych. Ponadto do momentu wprowadzenia Bazy danych o odpadach (BDO) borykaliśmy się z problemami fałszowania DPR-ów.
Choć woda pitna wydaje się oczywistym dobrem, jej bezpieczeństwo wcale nie jest dane raz na zawsze. W czasach, gdy zmiany klimatu, awarie infrastruktury i zanieczyszczenia środowiska stają się coraz poważniejszymi wyzwaniami, tradycyjne metody monitorowania jakości wody pitnej przestają wystarczać.
Rozszerzona odpowiedzialność producenta (ROP) to strategia ochrony środowiska, zgodnie z którą wprowadzający, importerzy i producenci na lokalnym rynku są finansowo odpowiedzialni za poużytkową fazę życia produktu lub opakowania. Ostatnio pojawiło się kilka trendów w zakresie ROP-u dla frakcji odpadów opakowaniowych.
Woda jest kluczowym zasobem dla podtrzymywania życia i wspierania działalności gospodarczej. Wraz ze wzrostem liczebności populacji ludzkiej, intensyfikacją działalności rolniczej i przemysłowej, a także szybko postępującymi zmianami klimatycznymi zrozumienie zużycia wody i zarządzanie nim stają się coraz ważniejsze.











