![ad1a POLECO 2027 [09.09-07.10.26]](https://portalkomunalny.pl/wp-content/uploads/2026/09/baner-na-portal-1320x250.jpg?pas=15648592892609120734)
Łącznie artykułów: 2041.
Wiosenna zieleń po zimie budzi się do życia, a więc przyszła pora na upiększanie miasta. W Białymstoku właśnie rozpoczęło się sadzenie kwiatów na skwerach, rondach, w parkach. Na niektórych ulicach staną wypełnione kwiatami donice. Wszystko ma być gotowe do Świąt Wielkanocnych.
O potrzebie wzmacniania zawodu architekta krajobrazu w Polsce i zieleni jako narzędziu do walki ze zmianami klimatycznymi z Aleksandrem Lechem, architektem krajobrazu, prezesem Stowarzyszenia Architektury Krajobrazu, rozmawia Judyta Więcławska.
Zdecydowana większość społeczeństwa nadal ma problem ze zrozumieniem roli architektury krajobrazu. To multidyscyplinarna dziedzina, która nie daje się jednoznacznie zakwalifikować ani jako sztuka, ani jako nauka. Odzwierciedla odwieczny, dualny konflikt: natura czy kultura? A jej celem przecież jest dążenie do zachowania balansu pomiędzy człowiekiem a przyrodą…
Chcąc cieszyć się zielonymi miastami, specjaliści z wielu dziedzin oraz mieszkańcy aglomeracji powinni działać wspólnie – ponad własne indywidualne przekonania oraz emocje.
Zmiany klimatu są faktem. Można do nich zaliczyć m.in. wzrost temperatury powietrza, zmiany wielkości opadów, zmiany grubości pokrywy śnieżnej czy zmiany intensywności zjawisk ekstremalnych. Co i jak możemy zrobić by miasta były gotowe na zmiany klimatu?
Rada Miasta Białegostoku wezwała prezydenta miasta do wstrzymania wycinki 95-letnich żywotników w zabytkowym Parku Planty. Radni przyjęli w poniedziałek stanowisko w tej sprawie. Drzewa mają być wycięte w ramach rozpoczętej rewitalizacji parku. Stowarzyszenie Okolica domaga się, aby tuje zostały pomnikami przyrody. Zabytkowe Planty w centrum miasta to ważne miejsce wypoczynku mieszkańców.
W stolicy zaczął obowiązywać czwarty standard zarządzania zielenią. Tym razem miejskie jednostki będą stosować się do wytycznych związanych z pielęgnacją i cięciem drzew.
Lasy położone w granicach aglomeracji miejskich mają do spełnienia różnorakie funkcje, poczynając od rekreacyjnych, poprzez sanitarne, a na gospodarczych kończąc. Ich specyficzne położenie powoduje, że mogą one zostać uznane za lasy ochronne na podstawie Ustawy z 28 września 1991 r. o lasach (DzU z 2023 r. poz. 1356).
Co zrobić, gdy w przestrzeni miasta funkcjonuje nieużytek, który w odbiorze sąsiadów uważany jest za nieestetyczny? Co w przypadku, gdy na takiej nieruchomości można znaleźć odpady albo roślinność stwarzającą zagrożenie? Czy miasto może ingerować w prywatną przestrzeń? I czy decyduje się na wykup takich gruntów pod tereny zieleni?
Na terenie Ogródka Jordanowskiego w Świdnicy kończy się montaż stylowego ogrodzenia oraz elementów placu zabaw. Już niedługo rozpoczną się prace związane z nasadzeniem zieleni – informuje Magdalena Dzwonkowska z Urzędu Miejskiego w Świdnicy.
Nie od dziś wiadomo, że tereny zieleni miejskiej pełnią szereg funkcji związanych z regulacją mikroklimatu oraz stanowią miejsce rekreacji czy edukacji przyrodniczej. Zmiana myślenia o elementach przyrody ożywionej, która dokonuje się w ostatnich latach, sprawia, że człowiek przestaje być stawiany na pierwszym miejscu. Skłania także do innego spojrzenia na rolę terenów zieleni na obszarach zurbanizowanych.
Centra handlowe na przestrzeni zaledwie kilku dekad zmieniały się bardzo dynamicznie. Nazwy próbowały przy tym podążać za społeczną lub ekologiczną zmianą świadomości. Choć zdarzało się, że nazwy były tylko jak zaklęcie, którym menadżerowie próbowali rzucić, by zmianę wywołać. Tak, ze zwykłego supermarketu centrum handlowe stało się galerią handlową. Ale to jeszcze nie koniec. Nazewnictwo ewoluuje.
Topola biała (Populus alba) pochodzi z rodziny wierzbowatych – Salicaceae. Nazywana jest również białodrzewem. Jej naturalny zasięg obejmuje obszar Europy poza rejonami północno-zachodnimi.
Historia lasów związanych z miastami sięga wczesnego średniowiecza, kiedy to kler i władcy feudalni, będący ich właścicielami, mieli zapewnione miejsca polowań i rekreacji oraz dostęp do surowca drzewnego. Początkowo były to lasy naturalne, które z czasem zastępowano lasami, parkami, ogrodami oraz zadrzewieniami posadzonymi przez człowieka. Od drugiej poł. XIX w. lasy w miastach zaczęły być stopniowo zarządzane przez władze miejskie i stawały się bardziej otwarte dla ogółu mieszkańców.
Jak wskazują przedstawiciele Zarządu Zieleni Miejskiej w Poznaniu, misją jednostki jest dbanie o ekologię, estetykę, edukację przyrodniczą oraz jakość życia mieszkańców. Stąd też o rekordowym budżecie, wprowadzaniu sadów miejskich i dużej roli edukacji w codziennej pracy – z pełnomocnikiem prezydenta ds. terenów zieleni miejskiej Szymonem Prymasem – rozmawia Judyta Więcławska.
Wraz z dynamicznym wzrostem populacji oraz rozwijającymi się gospodarkami wiele obszarów miejskich napotyka na ograniczone zasoby gruntów pod zabudowę. W odpowiedzi na to wyzwanie pojawiły się koncepcje planowania przestrzennego, takie jak inwestycje typu greenfield, czyli inwestycje realizowane na terenach dotychczas nieprzekształconych, najczęściej o charakterze rolno-leśnym, i brownfield – inwestycje z przekształceniem i ponownym wykorzystaniem terenów postindustrialnych.
Długość życia drzewa jest uwarunkowana wieloma czynnikami. Bardzo często mówi się o tzw. drugim życiu drzewa, czyli funkcji, jaką pełni, gdy kończy swój dotychczasowy żywot. W rozumieniu tym staje się ono siedliskiem, które ma bardzo duże znaczenie dla ekosystemu. Coraz częściej wspomina się o wykorzystaniu martwego drewna czy też pozostawianiu go w niezmienionej formie tam, gdzie rosło. Wraz z postępującymi zmianami klimatu zamknięcie obiegu na terenach zieleni oraz wspieranie naturalnych procesów wydają się czymś koniecznym.
Coraz większą popularność w Polsce zyskują parki kieszonkowe – niewielkie powierzchniowo zieleńce, pozwalające w niedługim czasie wybudować miejsca do odpoczynku i rekreacji, wpisujące się w tkankę miejską. Skąd wziął się sam pomysł ich zakładania i dlaczego coraz więcej gmin decyduje się na ich realizację?
Dąb szypułkowy Quercus robur z rodziny bukowatych Fagaceae to jeden z trzech gatunków dębów, które naturalnie występują w Polsce. Żyje najdłużej z rodzimych drzew liściastych, często nawet 1 tys. lat.
Ptaki, które zasiedlają zieleńce czy parki miejskie, dość często w czasie upalnego lata i mroźnej zimy nie mogą sobie poradzić ze znalezieniem wody. Zimą kałuże zamarzają lub wysychają, podobnie jak podmiejskie rozlewiska czy małe oczka wodne, zdobiące ogródki działkowe. Z kolei latem woda z rzek czy parkowych stawów tak szybko paruje, odsłaniając stromy brzeg, że ptaki nie są w stanie się napić. Mogą zwyczajnie wpaść do wody i się utopić.
Jesteśmy krajem psiarzy. Szacuje się, że w Polsce żyje ok. 7,5 mln psów. W samym Krakowie jest ich szacunkowo min. 60 tys. Dane nie są precyzyjne ze względu na brak obowiązku rejestracji pupili we wszystkich miastach, nielegalne hodowle, a także niestety wciąż pokaźny wskaźnik bezdomności.
To co, obalamy te mity? Mity o tym, że architektura krajobrazu w obecnym systemie procesów inwestycyjnych jest „cacy”. Cieszę się z tego numeru „Zieleni Miejskiej”. Nareszcie. Tyle lat mielenia na wykładach i webinariach, że gospodarka cyrkularna, że zmiany klimatu, że zarastanie i krzaki… Teraz mam nadzieję, że ktoś z Państwa to przeczyta.
Rozmnażanie – rzecz oczywista, niewymagająca większego komentarza. Czy aby na pewno? Być może jest tak w przypadku kręgowców, jednak u roślin bywa z tym zupełnie inaczej. Niekiedy przypomina to wręcz, będący tematem numeru, recykling. Dlaczego? Niektóre rośliny potrafią się rozmnożyć z niewielkich fragmentów pędów, wydawałoby się, że spisanych na straty.
O działaniach Zarządu Zieleni m.st. Warszawy podejmowanych w duchu gospodarki o obiegu zamkniętym z Małgorzatą Dudek-Grzegorzewską, główną specjalistką ds. koordynacji ogrodniczej, koordynatorką ds. ukwieceń i roślin ozdobnych, rozmawia Judyta Więcławska.
Odbetonowanie miast powinno być dokładnie zaplanowane, tak aby przystosować je do zmieniających się warunków klimatu oraz zwiększyć komfort mieszkańców. Jednym z użytecznych narzędzi w walce z betonozą są lasy kieszonkowe. Charakterystyczna nazwa sugeruje miniaturę lasu, coś tak małego, że nieomal można to „zmieścić w kieszeni”. W rzeczy samej – las kieszonkowy jest mikrosiedliskiem leśnym mającym naśladować lasy komunalne.
