Dyrektywa unijna w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi to prawdziwa rewolucja w zakresie branży wodociągowej w całej Europie. Wiele jej zapisów wykracza zakresem terminu wdrożenia poza powszechnie przyjmowany w dyrektywach okres implementacji. Niektóre z nich dotyczą takich zagadnień, których ścisłe regulacje zostaną dokonane dopiero po zebraniu wieloletniego doświadczenia z rynku wodociągowego, badanego od daty wejścia w życie dyrektywy przez wiele lat.
Pod zbiornikiem wodnym w prowincji Duhok w Iraku, na stanowisku archeologicznym Kemune, ukryte było starożytne miasto sprzed około 3400 lat. Odkrycie sięga czasów Imperium Mitanni. Stan murów i konstrukcji zadziwił naukowców.
Obecnie obserwujemy rosnące zainteresowanie stanem środowiska, sposobami jego ochrony oraz wpływem zanieczyszczeń, które w nim się pojawiają i poprzez nie oddziaływają na zdrowie organizmów żywych. Nasza wiedza na temat już obecnych i „nowo” pojawiających się rodzajów zanieczyszczeń wciąż się poszerza, ale w niewystarczającym tempie.
Parlament Europejski i Rada 16 grudnia 2020 r. przyjęły dyrektywę 2020/2184 w sprawie jakości wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi (dalej d.j.w.p.s.l.). Obowiązuje ona od 12 stycznia 2021 r., zatem państwa członkowskie mają 2 lata na jej transpozycję do prawa krajowego i 5–6 lat na wdrożenie poszczególnych artykułów. Część obowiązków dyrektywa nakłada na państwa członkowskie i organy nadzorujące, a część bezpośrednio na dostawców wody.
Na terenie przylegającym do ulicy Rybackiej w Ustce spółka Wodociągi Ustka przeprowadza odwierty w poszukiwaniu źródeł wody. Jeśli prace zakończą się pomyślnie, powstaną tu dwie studnie.