Wojewoda wielkopolski unieważnił tzw. uchwałę krajobrazową Rady Miasta Poznania. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia nadzorczego wojewody wskazano na „szereg nieprawidłowości o charakterze formalno-prawnym, w tym przekroczenie przez Radę przyznanych jej ustawowo kompetencji”.
Obserwowanym obecnie trendem, który bardzo korzystnie wpływa na kondycję ciekawych zakątków w polskich aglomeracjach miejskich, jest poszukiwanie i podkreślanie ich charakterystycznych cech. Dobrym i wieloaspektowym tego przykładem jest realizacja przez poznańską Fundację Barak Kultury projektu pt. „Rusałka – jezioro, które łączy”.
W Lublinie ruszyły prace w ramach projektu Budżetu Obywatelskiego pn. Zielone Śródmieście, który zakłada poprawę warunków życia 55 drzew rosnących po obu stronach ulicy Lubartowskiej, w części od ul. Ciasnej do ul. Unickiej. Pojawi się tam również 29 nowych drzew i ponad 1600 róż.
Od początku lat 70. XX w. w celu ograniczenia ujemnych wpływów gospodarki człowieka na zasoby przyrody zaczęto wypracowywać różnego rodzaju międzynarodowe uregulowania prawne dotyczące m.in. ochrony siedlisk przyrodniczych oraz gatunków zagrożonych. Warto je poznać z uwagi na to, że tego rodzaju miejsca i przestrzenie znajdują się także na obszarach naszych miast.
Stan techniczny placów zabaw dla dzieci w Polsce w aspekcie ochrony zdrowia najmłodszych pozostawia wiele do życzenia. Pełna ekspozycja na słońce, brak cienia, betonowe nawierzchnie i nagrzewające się elementy małej architektury nie sprzyjają zabawie, a wręcz szkodzą. Tego rodzaju miejsca powinny wspomagać rozwój naturalnego potencjału dzieci, edukować, wpływać na podniesienie kondycji fizycznej oraz uwrażliwiać na przyrodę.











