Efektywność energetyczna wspierana przez NFOŚiGW. Gdzie kolejne inwestycje?

644,2 mln zł przeznaczono w ramach dotacji i/lub pożyczek na wspieranie wytwarzania i dystrybucji energii z OZE. Pożyczki na zwiększanie efektywności energetycznej w przedsiębiorstwach wyniosły ponad 387 mln zł.

Niemal 1,5 mld zł dotacji trafiło na jej rozwój w budynkach użyteczności publicznej. Dodatkowe 354 mln zł w formie pożyczek wydano na inwestycje z tego zakresu w budynkach mieszkalnych.

Dotacje na wsparcie na poprawę efektywnej dystrybucji ciepła i chłodu wyniosły ponad 1,33 mld zł. Niemal 863 mln zł dotowano źródła wysokosprawnej kogeneracji, a 265 mln zł sieci ciepłownicze i chłodnicze.

Jak skuteczniej lokować pieniądze?

W sumie środki unijne i krajowe udostępnione przez NFOŚiGW w latach 2016-2018 to ponad 1 mld zł na OZE. 2,9 mld zł trafiło na rozwój i zwiększenie efektywności energetycznej, ponad 1,8 mld zł na systemy ciepłownicze, prawie 1,2 mld zł na kogenerację, 2,9 mld zł na ekoinnowacje i 1 mld zł na ograniczenie emisji w przemyśle.

Środki POIiŚ udostępnione w ramach I Osi są jednym z kluczowych czynników warunkujących rozwoju gospodarki niskoemisyjnej.

Dlatego zdaniem uczestników konferencji, która odbyła się 24 września w Warszawie, tak istotne jest uzupełnienie w postaci środków krajowych. Pozwala to na finansowanie obszarów, które nie mogą być wsparte w ramach POIiŚ.

Cenne doświadczenie na przyszłość

Priorytetowo powinny być wspierane obszary generujące największe efekty ekologiczne (przy zachowaniu efektywności kosztowej) w oparciu o lokalny potencjał i uwarunkowania (ciepłownictwo systemowe, lokalne zasoby OZE, efektywność energetyczna), a największy nacisk powinno się kłaść na inwestycje mające na celu wykorzystanie potencjału lokalnych (powiatowych) systemów ciepłowniczych.

Jak podsumowali uczestnicy konferencji, podstawą inwestycji w zakresie samowystarczalności energetycznej powinny być bilanse energetyczne, a integralną częścią realizowanych w tym zakresie projektów – systemy zarządzania energią oraz magazynowania energii.

Wsparcie samowystarczalności energetycznej, np. wykorzystanie bilansów energetycznych, mocniejsze wspieranie klastrów, ma pozwolić zebrać doświadczenia pod projektowanie nowej perspektywy finansowanej UE 2021-2027.