Mazurska Śluza Guzianka I po remoncie

Jak poinformowała rzeczniczka Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Białymstoku, Joanna Szerenos-Pawilcz, dzięki zakończonemu właśnie remontowi poprawił się nie tylko stan techniczny śluzy, ale też zwiększyło się bezpieczeństwo drogi wodnej szlaku bocznego Jezioro Mikołajskie – Jezioro Nidzkie.

Szeroki zakres prac

To ważne, bo śluza łączy główny system jezior mazurskich (przez jezioro Bełdany), z miastem Ruciane-Nida, a także z Jeziorem Nidzkim poprzez mniejsze akweny: Guzianka Mała i Guzianka Wielka.

– W związku z tym, że zakres prac remontowych był bardzo szeroki, śluzę w ubiegłym sezonie żeglugowym wyłączono z obiegu – informuje rzeczniczka RZGW. – Jednak dzięki wybudowanej w 2020 roku przez Wody Polskie, Śluzie Guzianka II, która na czas remontu przejęła cały ruch żeglugowy, w efekcie zamknięcie tak zwanej starej śluzy, nie było dla żeglarzy aż tak uciążliwe – oceniła rzeczniczka.

Prace remontowe tzw. starej śluzy obejmowały m.in. wymianę wrót górnych i dolnych, wraz z kładkami komunikacyjnymi, uszczelnienie i wzmocnienie podłoża oraz wymianę napędów i mechanizmów, a także modernizację ubezpieczeń i skarp. Oblicze zmieniły również sterówka i budynek gospodarczy.

Unijne dofinansowanie z RPO

Warto dodać, że powyższe prace zrealizowano na podstawie umowy partnerskiej pomiędzy beneficjentem projektu, Stowarzyszeniem Wielkie Jeziora Mazurskie 2020, a Państwowym Gospodarstwem Wodnym Wody Polskie, przy dofinansowaniu Unii Europejskiej w ramach środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Warmińsko-Mazurskiego na lata 2014 – 2020.

Koszt inwestycji wyniósł blisko 16 mln zł.

– To kolejna inwestycja Wód Polskich na Mazurach, zmieniająca ich oblicze – zaznacza Joanna Szerenos-Pawilcz. – Wyremontowane kanały na szlakach Wielkich Jezior Mazurskich oraz zmodernizowane śluzy przyczynią się z pewnością do wzrostu bezpieczeństwa żeglarzy przemierzających szlaki oraz komfortu żeglugi.

Z technicznego punktu widzenia, kompleks obydwu śluz – Guzianka II i Guzianka I – ma się też przyczynić do bezproblemowego pokonywania piętrzenia zarówno jednostkom żeglugi profesjonalnej, jak i żeglugi rekreacyjnej.

Funkcjonalne rozwiązanie z XIX w.

Guzianka I wybudowano w 1879 roku. W latach 1899–1900 śluzę poddano remontowi, zastępując drewnianą konstrukcję ścianami z cegieł i kamienia. W 2019 roku śluza została wpisana do rejestru zabytków województwa warmińsko–mazurskiego.