Stadiony to często obiekty-ikony w przestrzeni miejskiej, które zmieniają krajobraz dużego fragmentu miasta, a przy tym mają ogromny wpływ na jego przestrzenie publiczne. Sama architektura może stać się dosłownie częścią krajobrazu.
 
Jednym z takich przykładów jest stadion wykuty w skale, zlokalizowany na terenach nieczynnej już kopalni w zboczu góry Monte Castro w Bradze w Portugalii. Stadiony występują w bardzo różnych relacjach z otoczeniem. Mogą być silnie zintegrowane z zabudową, wkomponowane w zurbanizowany krajobraz wielkich metropolii, jak np. Kansas City Municipal Stadium w USA albo Wembley w Londynie. Istnieją obiekty sportowe, wokół których zaprojektowano całe kompleksy terenów zieleni, np. Stadion Śląski w Chorzowie na terenie Wojewódzkiego Parku Kultury i Wypoczynku, Park Olimpijski w Monachium, Park Olimpijski w Sydney, Stadion Olimpijski w Chicago, oraz inne, które dzięki swojej lokalizacji i odpowiedniej organizacji przestrzeni mają powiązania widokowe z krajobrazem otwartym, np. wspomniany obiekt w Bradze czy Stadion Jankesów w Nowym Jorku. Przestrzenie publiczne otaczające stadiony mają cechy szczególne. Nazwać by je można – zupełnie niezależnie od ich relacji z ciekami wodnymi – „terenami zalewowymi”, a falę tworzą użytkownicy podczas imprez masowych. Takie obszary muszą umożliwiać bezpieczne przemieszczanie się ogromnej masy ludzi. Nawet jeśli w danym okresie nie korzysta się z tej przestrzeni, to i tak powinna ona służyć miastu, jego mieszkańcom i być atrakcyjna, a nie stanowić architektoniczną i przyrodniczą pustynię. Ogromny, pusty asfaltowy plac z setkami tysięcy ludzi jest atrakcyjną, dynamiczną, barwną, falującą żywą materią, ale gdy opustoszeje, staje się jedynie przytłaczającym niefunkcjonalnym bytem przestrzennym. Dlatego właśnie przestrzenie publiczne w otoczeniu stadionów to duże wyzwanie projektowe.
 
Przykłady
Projekt terenów Parku Olimpijskiego w Londynie jest dowodem na to, że nie tylko stadion będzie nową ikoną, alecała przestrzeń – w myśl idei zrównoważonego rozwoju – staje się elementem wizerunku miasta. Rodzimym przykładem projektowej propozycji rewitalizacji fragmentu miasta z pełnym wykorzystaniem potencjału przestrzeni publicznej związanej ze stadionem jest wygrany przez Jems Architekci, Dawos i RS Architektura Krajobrazu konkurs Nowe Centrum Sportu w Warszawie, czyli zagospodarowanie terenów towarzyszących Stadionowi Narodowemu. Głównym zadaniem było wyodrębnienie obszarów inwestycyjnych i przestrzeni publicznej łączącej Stadion Narodowy z nową zabudową i z węzłami komunikacji. Teren ma stać się bezcenną, unikalną na taką skalę w Warszawie, otwartą przestrzenią publiczną miasta. Obsługa ruchu związanego z imprezami na stadionie to jedna z wielu funkcji ukryta w odpowiednim zagospodarowaniu: czytelnych kierunkach ruchu użytkowników, we właściwej skali ciągów pieszych, zapewnieniu dróg ewakuacji i dojazdu odpowiednich służb, aby jednocześnie wszystko wkomponowane było niejako i ukryte w łamanych liniach promenad i placów. Nawierzchnie w przeważającej części są mineralne i wspomagają zrównoważone gospodarowanie związane z wodami opadowymi. Trawiaste wyspy o nachylonych stokach przewidziane są jako ogromne rekreacyjne murawy, dające dodatkową przestrzeń na rozprężenie tłumu. Na co dzień miejsce to może służyć do rekreacji i zabaw mieszkańców miasta. Kolejnym przykładem szerszego spojrzenia na zagadnienie przestrzeni publicznych w otoczeniu stadionów jest projekt zagospodarowanie dla otoczenia stadionu we Wrocławiu. Ma on na celu usystematy...

Wykup dostęp do płatnych treści Portalu Komunalnego!

Chcesz mieć dostęp do materiałów Portalu Komunalnego Plus?