„Parki przygód” są formami zorganizowanych terenów zieleni, które pojawiły się w Polsce stosunkowo niedawno, mniej więcej na początku XXI w. Oferując różnorodne atrakcje, takie jak wspinaczka między koronami drzew, są miejscami nie tylko odpoczynku, zabawy i spędzania wolnego czasu, ale i kontaktu z naturą.
 
W myśl definicji zawartej w „Słowniku języka polskiego” PWN (Warszawa 1983) wypoczynek to pozbywanie się zmęczenia lub inaczej – nabieranie sił. W zależności od rodzaju podejmowanych czynności, umownie można wyróżnić trzy zasadnicze składniki wypoczynku. Jednym z nich jest odpoczynek, czyli czynności pasywne, prowadzące do „odreagowania” fizycznego i psychicznego zmęczenia w spokoju, ciszy oraz raczej w samotności. Kolejny składnik to zabawa (rozrywka) – czynności aktywne, związane z potrzebą ruchu, nowości, przygody, hazardu, zmienności wrażeń i fantazji. Ponadto w skład wypoczynku wchodzi także praca nad sobą – działania związane z samokształceniem w dziedzinie umysłowej, moralnej, artystycznej, społecznej, technicznej, sprawności fizycznej itp. Oczywiście żadna z tych aktywności praktycznie nie istnieje w czystej formie, tym bardziej że wiele zachowań może być podejmowanych z różnych pobudek, w zależności od osoby czy sytuacji (np. książka może być czytana dla samej rozrywki albo w celach poznawczych). Jednocześnie należy stwierdzić, że dla dobrego samopoczucia ważne jest równomierne realizowanie wypoczynku na wszystkich trzech polach. Człowiek od dawna cenił wypoczynek na wolnym powietrzu. Kontemplacja przyrody pozwala na wyciszenie i poczucie wspólnoty ze wszystkimi bytami, które ją tworzą. Jednocześnie od zawsze świat zewnętrzny stanowił dla człowieka wyzwanie, a niebezpieczeństwa związane z przystosowywaniem się do niego dostarczały emocji. Pozwalały też na ryzykowne, ekscytujące przeżycia, a tak właśnie rozumiemy przygodę. Świat należało przede wszystkim poznać. Dlatego natura stwarza obiektywne warunki do pełnego i atrakcyjnego wypoczynku, gdyż często umożliwia jednoczesną realizację trzech wspomnianych funkcji.
 
Parki linowe
Początkowo „parkami przygód” nazywano obiekty z nadrzewnymi torami przeszkód (obecnie popularniejsza jest nazwa „parki linowe”), które umożliwiają użytkownikom przechodzenie z drzewa na drzewo, nawet na wysokości ich koron. Spacer poprzedzony instruktażem i asekurowany przez profesjonalną obsługę parku gwarantuje emocje związane z przebywaniem na wysokości, wysiłek fizyczny dostosowany do możliwości uczestnika zabawy i poczucie satysfakcji z przełamywania własnych słabości. Aspekty te zazwyczaj wiążą się z uprawianiem sportów ekstremalnych. Ponadto dodatkowa przyjemność płynie z obserwowania świata przyrody z zupełnie nieznanej perspektywy, tym bardziej że wspinanie można uznać za pierwotną formę ruchu, która należy do jednego z pierwszych sposobów przemieszczania się małych dzieci. Czasem umiejętność tę ludzie opanowują wcześniej niż samodzielne chodzenie. Wspinanie się na drzewa, zabawa na platformach czy domkach do nich mocowanych należy do archetypu dzieciństwa. We współczesnych miastach nie jest to możliwe. Dlatego rośnie popularność imprez, podczas których organizowane są wejścia na drzewa. Takie zajęcia proponują różne stowarzyszenia zrzeszające profesjonalnych arborystów. Popularność zabaw polegających na komercyjnym organizowaniu amatorskich wejść na drzewa, asekurowanych przez profesjonalistów, stała się impulsem do ich usystematyzowania i stworzenia regulaminów. Pod koniec zeszłego wieku opracowano we Francji system o nazwie „D’Arbre en Arbre” („Z drzewa na drzewo”) jako oryginalny sposób odkrywania lasu. Umożliwia on aktywny kontakt ze środowiskiem w grupie przyjaciół i rodziny. Każdy park tworzony jest indywidualnie. Po wyborze miejsca opracowywany jest projekt uwzględniający specyfikę walorów środowiskowych. Opracow...

Wykup dostęp do płatnych treści Portalu Komunalnego!

Chcesz mieć dostęp do materiałów Portalu Komunalnego Plus?