Przestrzeń rekreacyjna związana jest z różnorodnymi formami działalności podejmowanymi poza obowiązkami zawodowymi, społecznymi, domowymi i nauką. Przeznaczona jest dla odpoczynku, rozrywki i rozwoju własnych zainteresowań. Aspekty te powinny być brane pod uwagę przy konstruowaniu warstw jej oświetlenia.
 
Oświetlenie przestrzeni rekreacyjnej nie może koncentrować się jedynie na umożliwieniu poruszania się po niej. Wskazane jest by rodziło wartość dodaną, np. przeżycia estetyczne. Odbiór obrazu wizualnego można przyrównać do czytania opowiadania składającego się ze zdarzeń plastycznych. W przypadku nocnej sceny wizualnejkanwą tej opowieści staje się sztuczne światło, ono prowadzi nasz wzrok poprzez elementy obserwowanej sceny. Opowieść jest dodatkowo trójwymiarowa i dynamiczna. Odbiorca zwykle nie pozostaje w jednym miejscu, przemieszcza się, tym samym zmieniają się punkty obserwacji oświetlonych przestrzeni.
 
Warstwy oświetleniowe
Projektując oświetlenie przestrzeni, dzielimy je na dwie podstawowe warstwy oświetleniowe: użytkową i iluminacyjną. Jednym z głównych zadańtej pierwszej jest zapewnienie bezpieczeństwa przemieszczania się oraz ułatwienie znalezienia punktów wejść i wyjść. Światło umożliwia zapoznanie się z ukształtowaniem nawierzchni, nadaje kierunek naszemu ruchowi. Zadania użytkowej warstwy oświetleniowej mogą być realizowane na różne sposoby na przykład poprzez zróżnicowanie wysokości zawieszenia źródeł światła: użycie tradycyjnych opraw parkowych, średniowysokich i niskich słupków oświetleniowych, czy doziemnych opraw oświetleniowych. Warstwa iluminacyjna,w odróżnieniu od użytkowej, służy do kreowania niezależnej przestrzeni wizualnej, która w swej konstrukcji odwołuje się do drugiej z dwóch podstawowych potrzeb psychicznych człowieka – potrzeby eksplorowania i tajemnicy. Poprzez umiejętną grę światła i cienia można przyciągnąć uwagę odbiorcy i oddziaływać na jego emocje. To, jak ciekawa okaże się iluminacja, zależeć będzie od składników ożywionych (warstwa zieleni) i nieożywionych (elementymałej architektury) w przestrzeni obszaru oświetlanego. Kreacja warstwy iluminacyjnej, wykorzystując: dynamikę, kolor, tworzone sekwencje świetlne, zróżnicowane umiejscowienie źródeł światła, kreowanie za pomocą parametrów świetlnych zmiennych natężenia światła może spowodować, że zapomnimy o dziennym obrazie obserwowanej przestrzeni.
 
Projektowanie oświetlenia
W konstruowaniu wszystkich wzorców przekazów wizualnych wyróżniamy trzy techniki narracji: dramatyczną, niedramatyczną i interakcyjną. Pierwsza opiera się na silnym zaangażowaniu widza w obserwację kolejnych sekwencji wizualnych. Tworząc tego typu narrację, decydujemy za niego, co i kiedy zobaczy, a pokazując światłem określone fragmenty przestrzeni prowadzimy rozciągniętą w czasie grę świetlną. Ten sposób narracji występuje w widowiskach światło – dźwięk. Narracja niedramatyczna, zwykle realizowana poprzez oświetlenia statyczne, pozwala widzowi na wybór kolejności oglądania oświetlonych fragmentów przestrzeni. Także w tym przypadku, poprzez świadome rozłożenie akcentów, zmianę w natężeniu, kolorze emitowanego światła, jesteśmy w stanie zaprojektować odczytanie danej sceny świetlnej. Narracja interakcyjna to projektowanie działań typu akcja – reakcja, a więc sposób na uczynienie widzów współautorami świetlnej szaty przestrzeni. Ten typ działań daje widzom silne poczucie uczestn...

Wykup dostęp do płatnych treści Portalu Komunalnego!

Chcesz mieć dostęp do materiałów Portalu Komunalnego Plus?