Problemy wodne dotykają nie tylko krajów ubogich w wodę, ale także wielkich metropolii. Większość mieszkańców miast korzystających na co dzień z miejskich wodociągów nie zdaje sobie sprawy ze skali problemu ? w ich kranach zawsze płynie woda.

Występujący na terenach miejskich efekt ?wyspy ciepła? przyczynia się do powstawania chmur burzowych, z których następuje intensywny opad. Z drugiej strony rozrastająca się zabudowa powoduje zwiększanie udziału powierzchni nieprzepuszczalnej dla wody. Miasta są zatem odpowiedzialne za zaburzenia w cyrkulacji wody, a jednocześnie same borykają się z ich efektami ? wysychaniem źródeł powierzchniowych, przesuszeniem roślinności czy powodziami.

Najbardziej czytelnym przykładem opisanego zjawiska są wielkie metropolie chińskie.

Każdego roku w Chinach 3436 km2 gruntów pustynnieje z powodu deficytu wodnego. W ciągu ostatnich 50 lat 50% terenów podmokłych wyschło, a 40% tych, które zostały, uległo zanieczyszczeniu. Jest to spowodowane niepohamowanym rozwojem miast, wskutek aktualnej tendencji do migracji społecznej. Ludzie z terenów wiejskich uciekają do miasta, więc te coraz bardziej rozwijają się, pochłaniając coraz większe powierzchnie obszarów rolniczych3.

Pustynnienie miast

?Pustynnienie? Pekinu, związane z jego rozrastaniem się, postępuje z roku na rok. Choć panuje tam klimat kontynentalny z opadami na poziomie 600 mm w ciągu roku, obserwacje dowodzą, że większość dni deszczowych występuje w sezonie letnim (nawet do 75% opadu rocznego). Mimo to rzeki wysychają, a zwierciadło wód gruntowych obniża się nawet o 2 m rocznie1. Władze Pekinu, szukając rozwiązania, odwołują się do zrównoważonego rozwoju i inwestują w ekologiczne przedsięwzięcia. Jednym z nich jest odzyskiwanie terenów przepuszczalnych dla wody tam, gdzie ogromne inwestycje poczyniły szkody ekologiczne. Przykład stanowi Olimpijski Park Leśny, stworzony przy okazji budowy miasteczka olimpijskiego w Pekinie. Park otoczony jest osiedlami mieszkaniowymi, a od północy zamyka go rzeka Quinghe. Założenie jest dwa razy większe niż Central Park w Nowym Jorku i, zgodnie z zamiarami projektantów, miało stać się miejscem przyciągającym mieszkańców i turystów. Najważniejsza jest jednak jego rola ekologiczna, a zwłaszcza udział w przywracaniu równowagi hydrologicznej miasta. System wodny parku to 72,5 ha różnych zbiorników i sztucznych mokradeł. Elementy wodne wpływają na poprawę wilgotności i kształtowanie temperatury miejsca, będąc jednocześnie rezerwuarami dla wód opadowych spływających z pobliskich osiedli. Aż 95% wody w systemie pochodzi z opadów i spływów powodziowych, natomiast sztuczne mokradła biorą udział w ich oczyszczaniu. Park jest nie tylko wielkim osiągnięciem ekologicznym, ...