Zielony kapitał wsi

Istniejąca zabudowa, infrastruktura i zieleń wewnątrz miejscowości oraz w jej otoczeniu powinny harmonijnie się uzupełniać. Drogom, ciekom i zbiornikom wodnym oraz cmentarzom towarzyszą różne formy i układy przestrzenne: starodrzew, parki, sady, aleje, drzewa owocowe. Wspomniany starodrzew występuje wyłącznie w okolicach kościołów, folwarków, pałaców. Za to zieleń na posesjach prywatnych jest bardzo różnorodna, wielogatunkowa, ale też niekorespondująca z publiczną – występują tam też gatunki nierodzime. Wartość wiejskiego krajobrazu obniżają za to wycinanie drzew, dewastacja układu melioracyjnego, wprowadzanie roślinności introdukowanej (nierodzimej) oraz występowanie roślinności ruderalnej (są to rośliny w szczelinach, murach, dachach, schodach, płytach chodnikowych, asfalcie, wydepczyskach, przydrożach, poboczach ulic, torowiskach kolejowych oraz w otoczeniu elewatorów i młynów). Na takich terenach nierzadko współgrają ze sobą także woda i różnogatunkowa zieleń. Zbiornik wodny nierzadko pełni funkcję rekreacyjną (choć nie służy jako kąpielisko) lub wykorzystywany jest do celów wędkarskich. Nie brakuje jednak sytuacji, w których okolice zbiornika nie są zagospodarowane tak, by umożliwić mieszkańcom atrakcyjne spędzenie czasu w kontakcie z wodą. Analiza tych wszystkich elementów przyrodniczych na obszarach wiejskich prowadzić powinna do odpowiedzi na trzy ważne pytania:

• Czy od wewnątrz miejscowości widoczna jest rama krajobrazowa?
• Czy n...