W Polsce obowiązkowo musimy segregować odpady. Jak dzielić śmieci na odpowiednie frakcje i do których pojemników je wyrzucać? Mówią o tym m.in. ustawy o odpadach oraz rozporządzenia Ministerstwa Środowiska. Kliknij, aby zobaczyć do koszy w jakich kolorach wyrzucać konkretne śmieci.

Jak segregować odpady? Poradnik

Pierwszym krokiem do wprowadzenia w Polsce segregowania odpadów była tzw. reforma śmieciowa w 2013 r. Umożliwiła ona wprowadzenie w miastach i gminach podziału segregowanych odpadów na 3 (papier, metal i plastik, szkło) lub 2 frakcje (suche i mokre).

W połowie 2017 r. weszło w życie rozporządzenie, które zobowiązuje samorządy do wprowadzenia segregacji odpadów na 5 frakcji: nowej – bioodpady, plastik i metal, papier, szkło, odpady zmieszane. Obowiązkowo ten podział musi być wprowadzony do 2022 r.

[WAŻNE] Nowe zasady selektywnej zbiórki odpadów: fakty i mity

Gdzie zatem wyrzucać śmieci? Według tych zasad odpady powinno się segregować następująco:

METALE I TWORZYWA SZTUCZNE

Butelki plastikowe ustawione w długim rzędzie

Należy wrzucać: Nie należy wrzucać:
  • odkręcone i zgniecione plastikowe butelki po napojach
  • nakrętki, o ile nie zbieramy ich osobno w ramach akcji dobroczynnych
  • plastikowe opakowania po produktach spożywczych
  • opakowania wielomateriałowe (np. kartony po mleku i sokach)
  • opakowania po środkach czystości (np. proszkach do prania), kosmetykach (np. szamponach, paście do zębów) itp.
  • plastikowe torby, worki, reklamówki, inne folie
  • aluminiowe puszki po napojach i sokach
  • puszki po konserwach
  • folię aluminiową
  • metale kolorowe
  • kapsle, zakrętki od słoików
  • butelek i pojemników z zawartością
  • plastikowych zabawek
  • opakowań po lekach i zużytych artykułów medycznych
  • opakowań po olejach silnikowych
  • części samochodowych
  • zużytych baterii i akumulatorów
  • puszek i pojemników po farbach i lakierach
  • zużytego sprzętu elektronicznego i AGD

 

Do pojemnika “Metale i tworzywa sztuczne trafiają:

  • aluminiowe wieczka;
  • butelki PET;
  • etykiety z folii termokurczliwej;
  • folia aluminiowa;
  • folia opakowaniowa;
  • foliowe saszetki po kosmetykach, sosach, jedzeniu;
  • garnki, blachy do pieczenia;
  • kapsułki po kawie;
  • kartony po napojach;
  • koperty z folią bąbelkową;
  • metalowe nakrętki od słoików, kapsle;
  • nakrętki od słoików;
  • opakowania po jogurcie;
  • plastikowe opakowania po kosmetykach i środkach czystości;
  • produkty z biodegradowalnego plastiku;
  • produkty z gumy i kauczuku;
  • puszki po napojach, konserwach;
  • styropian;
  • tubki po paście do zębów;
  • woreczki foliowe.

Tego nie wyrzucamy: akumulatory, baterie, płyty CD czy DVD, zużyty sprzęt elektroniczny i AGD, butle gazowe, amunicja, plastikowe pojemniki, w których przechowywano tłuste produkty, plastikowe zabawki, opakowania po farbach, lakierach i olejach, opakowania po aerozolach.

Wskazówki:

  • opakowania po żywności czy kosmetykach opróżniamy, ale nie musimy ich myć – o ile gmina wyraźnie tego nie zaleca;
  • jeśli opakowanie ma etykietę z folii termokurczliwej, o ile to możliwe, należy ją zdjąć;
  • z kopert z folią bąbelkową można – choć nie trzeba – odedrzeć papier i wyrzucić go do pojemnika na papier;
  • aluminiowe wieczka przed wyrzuceniem oddzielamy od pojemników;
  • butelki zgniatamy i odkręcamy z nich nakrętki.

PAPIER

Kartony owinięte sznurkiem, sucha makulatura gotowa do wywiezienia

Należy wrzucać: Nie należy wrzucać:
  • opakowania z papieru, karton, tekturę (także falistą)
  • katalogi, ulotki, prospekty
  • gazety i czasopisma
  • papier szkolny i biurowy, zadrukowane kartki
  • zeszyty i książki
  • papier pakowy
  • torby i worki papierowe
  • ręczników papierowych i zużytych chusteczek higienicznych
  • papieru lakierowanego i powleczonego folią
  • papieru zatłuszczonego lub mocno zabrudzonego
  • kartonów po mleku i napojach
  • papierowych worków po nawozach, cemencie i innych materiałach budowlanych
  • tapet
  • pieluch jednorazowych i innych materiałów higienicznych
  • zatłuszczonych jednorazowych opakowań z papieru i naczyń jednorazowych
  • ubrań

 

Do pojemnika “Papier” trafiają:

  • czasopisma, ulotki;
  • kartonowe pudła i opakowania;
  • kartony po jajkach;
  • papier, karton, tektura;
  • pudełka po pizzy (niezatłuszczone);
  • rurki po papierze toaletowym i ręcznikach;
  • torby papierowe (o ile nie są np. zatłuszczone i wykonane z tzw. papieru kredowego);
  • zeszyty.

Tego tu nie wyrzucamy: okładki książek, papier pokryty tworzywem sztucznym, papier lakierowany lub zabrudzony, tłusty, zużyte ręczniki papierowe i chusteczki higieniczne, papierowe worki po nawozach i materiałach budowlanych, paragony ze sklepu.

Wskazówki:

  • jeśli to możliwe, z kartonowych paczek usuwamy taśmę klejącą i wyrzucamy ją do odpadów zmieszanych;
  • zabrudzone/zatłuszczone części papieru – np. pudełek po pizzy – odrywamy i wyrzucamy do pojemnika na odpady zmieszane;
  • z zeszytów czy gazet nie trzeba wyrywać zszywek;
  • z książek czy kalendarzy oddzielamy duże elementy – np. okładki czy ramki.

SZKŁO

Zużyte butelki szklane z zielonego i białego szkła w dużej ilości w zakładzie recyklingu

Należy wrzucać: Nie należy wrzucać:
  • Butelki i słoiki po napojach i żywności (w tym butelki po napojach alkoholowych i olejach roślinnych)
  • Szklane opakowania po kosmetykach (jeżeli nie są wykonane z trwale połączonych kilku surowców)
  • Ceramiki, doniczek, porcelany, fajansu, kryształów
  • Szkła okularowego
  • Szkła żaroodpornego
  • Zniczy z zawartością wosku
  • Żarówek i świetlówek
  • Reflektorów
  • Opakowań po lekach, rozpuszczalnikach, olejach silnikowych
  • Luster
  • Szyb okiennych i zbrojonych
  • Monitorów i lamp telewizyjnych
  • Termometrów i strzykawek
UWAGA!
Niektóre gminy zapewniają osobne pojemniki na szkło białe i kolorowe.

 

Do pojemnika Szkło” trafiają:

  • butelki po napojach i żywności;
  • opróżnione słoiki bez nakrętek;
  • szklane opakowania po kosmetykach.

Tego tu nie wyrzucamy: ceramika, doniczki, porcelana, szkło okularowe i żaroodporne, znicze z zawartością wosku, żarówki, świetlówki i reflektory, opakowania po lekach, rozpuszczalnikach i olejach silnikowych, lustra i szyby.

Wskazówki:

  • Opróżnione słoiki wyrzucamy do pojemnika na odpady szklane, natomiast nakrętkę do właściwego ze względu na tworzywo pojemnika;
  • słoików nie trzeba ich myć, o ile gmina wyraźnie tego nie zaleca.

ODPADY BIODEGRADOWALNE

Osoba wyrzucająca odpady kuchenne do pojemnika na bioodpady

Należy wrzucać Nie należy wrzucać
  • odpadki warzywne i owocowe (w tym obierki itp.)
  • gałęzie drzew i krzewów
  • skoszoną trawę, liście, kwiaty
  • trociny i korę drzew
  • niezaimpregnowane drewno
  • resztki jedzenia
  • kości zwierząt
  • oleju jadalnego
  • odchodów zwierząt
  • popiołu z węgla kamiennego
  • leków
  • drewna impregnowanego
  • płyt wiórowych i pilśniowych MDF
  • ziemi i kamieni
  • innych odpadów komunalnych (w tym niebezpiecznych)

 

Do pojemnika BIO trafiają:

  • części roślin;
  • fusy z kawy i herbaty;
  • owoce;
  • skorupki jajek;
  • słoma, siano i trociny;
  • warzywa;
  • zepsute przetwory owocowe/warzywne (w tym np. zepsuta zupa).

Do pojemnika BIO nie wyrzucamy: ziemi i kamieni, popiołu z węgla kamiennego, drewna impregnowanego, kości, mięsa i odchodów zwierząt, oleju jadalnego, płyt wiórowych i pilśniowych, kurzu z odkurzacza.

Wskazówki: odpady biodegradowalne można wrzucać do pojemnika BIO tylko w opakowaniach biodegradowalnych np. z papieru, ale niezadrukowanych.

ODPADY ZMIESZANE

Brudne odpady zmieszane - torby foliowe, butelki, puszki

Do pojemnika z odpadami zmieszanymi należy wrzucać wszystko to, czego nie można odzyskać w procesie recyklingu, z wyłączeniem odpadów niebezpiecznych.

 

Do pojemnika “odpady zmieszane” trafiają:

  • gąbki, szmatki;
  • kurz z odkurzacza;
  • maszynki do golenia;
  • mięso, ryby, resztki zwierzęce;
  • nabiał, ser, jaja;
  • niedopałki papierosów;
  • odchody zwierząt;
  • olej do smażenia;
  • paragony ze sklepu/bankomatu;
  • pergamin;
  • piasek;
  • plastikowe opakowania po tłuszczu;
  • porcelana, fajans;
  • produkty higieniczne (pieluchy, pałeczki higieniczne, bandaże, podpaski, tampony, wata);
  • produkty skórzane, futrzane;
  • torebki po herbacie;
  • włosy, sierść, pióra;
  • zatłuszczony papier;
  • zapalniczka (pusta);
  • zbite naczynia, szklanki, kieliszki;
  • zużyte ręczniki papierowe, chusteczki higieniczne;
  • zużyte ubrania, tekstylia, obuwie;
  • żwirek czy trociny z kuwet dla zwierząt.

Tego tu nie wyrzucamy: odpady wielkogabarytowe, odpady budowlane i rozbiórkowe, zużyte opony, baterie, akumulatory, lekarstwa, odpady medyczne, świetlówki, opakowania po środkach ochrony roślin, zużyty sprzęt elektryczny i elektroniczny

Wskazówki:

  • zużytą torebkę z herbatą wyrzucamy do pojemnika na odpady zmieszane. Można też jednak z torebki oddzielić herbatę i wrzucić ją do pojemnika na odpady biodegradowalne, a papierową torebkę do pojemnika na odpady zmieszane. Rozwiązanie zależy od gminy;
  • w niektórych gminach jest możliwe – choć niewskazane – wyrzucanie nabiału, sera, jaj do pojemnika na odpady BIO,

Do kanalizacji trafiają:

  • woda z prysznica, zlewów, toalety (w tym papier toaletowy);
  • odchody (również zwierząt);
  • woda z rynien;
  • woda z prania.

Tego tu nie wyrzucamy: środki chemiczne, leki (!), artykuły sanitarne: bandaże, pieluchy lub tampony, fusy od kawy, olej, piasek, resztki jedzenia, niedopałki papierosów, ręczniki papierowe.

Gdzie oddawać sprzęt, meble, leki?

Aby zakłady recyklingowe miały jak najlepsze surowce do późniejszego przetworzenia, mieszkańcy muszą wyrzucać osobno papier, szkło, tworzywa sztuczne (z metalem) i wydzielać odpady biodegradowalne. Pozwala to uzyskać najbardziej wartościowe surowce do ponownego wykorzystania. Te odpady z domostw wyrzucamy do osiedlowych pojemników znajdujących się najczęściej w zamkniętych altanach śmietnikowych lub do kolorowych worków i koszy przydomowych.

UWAGA! Niewymienione powyżej rodzaje śmieci – zużyte baterie i akumulatory, przeterminowane lekarstwa, zużyte świetlówki, odpady po żrących chemikaliach (np. środkach ochrony roślin), a także zużyty sprzęt RTV i AGD (tzw. elektroodpady) – nie mogą być wyrzucane do zwykłych pojemników. To tzw. odpady niebezpiecznie, które trzeba oddawać w wyznaczonych do tego punktach, np. sklepach (baterie, sprzęt elektroniczny) czy aptekach (leki).

Większe śmieci takie jak meble czy duży sprzęt elektroniczny najlepiej oddać do tzw. PSZOK-u. Jest to punkt selektywnej zbiórki odpadów komunalnych, który według przepisów musi się znaleźć w każdej gminie. Przyjmują one różne nazwy – w Poznaniu są to np. Gratowiska, w Szczecinie – Ekoporty, a w Krakowie – Lamusownia. W każdym z nich w wyznaczonych godzinach można za darmo oddać problematyczne odpady.

Jako “elektroodpady” należy traktować zużyte:

  • elektroniczne urządzenia biurowe: komputer, monitory, telefony,
  • elektroniczny sprzęt do rekreacji: zabawki z elektroniką, projektor, radio, telewizor, magnetowid i kasety itp.;
  • kable;
  • narzędzia: wiertarka, piła elektryczna, kosiarka itp.;
  • nośniki danych: płyty CD, kasety, dyskietki, nośniki USB, karty pamięci,
  • urządzenia AGD: żelazko, suszarka do włosów, zmywarka, ekspres do kawy, klimatyzacja, kuchenka, lodówka, lampa, mikser, maszyna do szycia, golarka, lampa stojąca, odkurzacz, zamrażarka, toster, pralka.

Tego tu nie wyrzucamy:

  • urządzenia zasilane benzyną (kosiarka, piła łańcuchowa)

Jako “odpady wielkogabarytowe” traktujemy:

  • materace;
  • stare meble;
  • wyroby tapicerskie;
  • zabawki dużych rozmiarów.

Tego tu nie wyrzucamy: urządzenia AGD, sprzęt elektryczny, elektroniczny (pralki, lodówki, kuchenki), materiały budowlane, remontowe, wanny, umywalki, grzejniki, muszle toaletowe, okna, drzwi, duże kartony, opony samochodowe


Do pojemników na odzież trafiają:

  • czyste i dające się ponownie użyć ubrania;
  • połączone w pary obuwie;
  • zabawki;
  • pościel;
  • ręczniki.

Do pojemników na leki wyrzucamy:

  • leki w blistrach, butelkach, słoiczkach.

Tego tu nie wyrzucamy: papierowe opakowania leków i ulotki.


Do Punktu Selektywnej Zbiórki Odpadów Komunalnych trafiają:

  • baterie;
  • nieopróżnione opakowania po środkach czystości;
  • opony;
  • środki chemiczne;
  • świetlówki.

W niektórych gminach nowy sposób segregacji odpadów zacznie obowiązywać dopiero kiedy wygasną tam umowy na odbieranie czy zagospodarowanie odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości (najpóźniej do 30 czerwca 2021 r.).

Zużyte, stare lodówki na placu w zakładzie recyklingu
Zużyta lodówka ze względu na spore rozmiary może sprawić dużo problemów. Należy przewieźć ją do punktu zbierania odpadów

Co zrobić z kartonem po mleku?

Problematyczne w segregowaniu mogą być niektóre śmieci. Dobrym przykładem są tutaj np. kartony po mleku czy sokach, z segregacją których sporo osób ma nie lada kłopot. Kartony tego typu to opakowania wielomateriałowe. Należy je wyrzucać do żółtego pojemnika. Wcześniej najlepiej jeszcze oderwać roki przyklejone do boków kartonu i zagnieść go tak, aby zajmował jak najmniej miejsca.

Czy myć śmieci przed wyrzuceniem? To kolejny problem, którzy często pojawia się przy segregacji. Jeśli chodzi np. o kubeczek po jogurcie – nie trzeba go myć przed wyrzuceniem. To samo dotyczy zużytego słoika czy wykorzystanej butelki. Nie szkodzi, że są nieumyte. Odpady myte są w sortowni.

Nie trzeba też pamiętać o tym, aby oddzielnie wyrzucać szklaną butelkę do pojemnika na szkło, a jej zakrętkę do pojemnika na metal.

Zdarza się, że odpady biodegradowalne wyrzucane są do pojemników w torebkach foliowych. Najlepiej wyrzucać je bezpośrednio, nawet jeśli worek jest teoretycznie biodegradowalny. Gdy taka foliówka trafia do sortowni, maszyny mogą mieć problem z ich oddzieleniem od reszty odpadów.

Kolorowe kartony i butelki z napojami na półkach w supermarkecie
Kartony po mleku i sokach wyrzucamy do żółtego pojemnika

UDOSTĘPNIJ

Czytaj więcej

6 Komentarze

  1. widać u niektórych dalej dominuje “homosowietikus”- postkomuna, państwo nie może umyć rąk od monitorowani i kreowania niektórych dziedzin gospodarki w tym gospodarki odpadami, lecz twierdzenie, że firmy komunalne taniej i lepiej gospodarują odpadami od firm komercyjnych to gruba przesada, w Polsce prawie 70% firm zajmujących się gospodarką odpadami to firmy komunalne. Nie za bardzo chce się nawet komentować wywodów Maximus Segregatus.
    Spółki komercyjne zdecydowanie bardziej przyglądają się każdej wydanej złotówce, niekiedy kosztem prawidłowego gospodarowania odpadami, w firmie komunalnej nikt materialnie nie odpowiada za wynik finansowy, gminy często robią rożne przekręty aby sztucznie zaniżyć koszty a tym samym bezpośrednie obciążenie mieszkańca, lecz kasa musi się domknąć, i tak mieszkaniec zapłaci w innej formie często za dużo wyższe koszty gospodarki odpadami. Nieprawdą jest, że w rozwiniętej Europie nie ma firm komercyjnych, wręcz odwrotnie to one dominują na rynku, jednak są tam firmy monitorujące które regulują i nadzorują cały rynek gospodarki odpadami. U nas są RDR, które właśnie prowadzą Gminy i nic z tego nie wynika, a nad firmami komunalnymi otwarty jest szeroko parasol i instytucje państwowe podchodzą bardzo pobłażliwie do tych jednostek. Główny problem wzrostu cen tkwi w błędach w systemie gospodarki odpadami, co już wielokrotnie było zgłaszane przez przedsiębiorców. Ustawodawca nieśmiało reaguje niestety tylko na część zgłaszanych problemów, wzrost cen spowodowany jest w małym stopniu monopolami, a głównie brakiem odbiorców surowców wtórnych oraz paliw z odpadów. Ceny za wytwarzane odpady patrząc obiektywnie tak czy tak muszą rosnąć, część kosztów musi pokryć producent co dopiero powoli jest realizowane, jeśli chcemy dbać o środowisko naturalne.

  2. Może tego komentarza Portal nie usunie?… W krajach Unii Europejskiej comiesięczne opłaty obywatelskie za śmieci zasilają lokalne administracje samorządowe które budują i utrzymują publiczne systemy gospodarki odpadami komunalnymi. Jest to tak zwany system naturalnego monopolu gminnego określany jako “in house”. Osiągnięcia tego systemu, w którym tylko 10 procent odpadów trafia na składowanie – są podstawą unijnych wymogów dla całej Wspólnoty Europejskiej. U nas aferałowie uparli się aby comiesięczne opłaty polskich rodzin omijały samorządy i zasilały fundusz zysków firm kręcących lody na śmieciach. Wizytówką polskiej gospodarki odpadami są dzikie wysypiska lub płonące odpady na hałdach i w halach… Ekspert ze Szwecji a więc ze wzorcowego kraju wyznaczającego standardy dla całej Unii stwierdza: „fundamentalne znaczenie w sukcesie gospodarki municypalnej ma fakt – że w Szwecji, Danii, Niemczech, Austrii, Holandii, Belgii i w pozostałych krajach „starej Unii” w których system zadań publicznych realizowany jest przez spółki komunalne, w ramach in-house jest zdecydowanie tańszy. DLATEGO, ŻE Z SAMEJ DEFINICJI SPÓŁKI GMINNE POWINNY BYĆ NON PROFIT, BEZZYSKOWE. W związku z tym, to samo z siebie powinno prowadzić do sytuacji, gdzie na takim rozwiązaniu mieszkaniec gminy tylko zyskuje”…
    Mimo tej prostej i trafnej diagnozy ilustrującej to że wpuszczenie czynnika chciwości do usług komunalnych w odpadach generuje nieustający wzrost comiesięcznych opłat polskich rodzin – nadal wielu rżnie głupa, że wystarczy dobrze napisana specyfikacja przetargowa na wyłonienie operatora kręcenia lodów na comiesięcznych opłatach mieszkańców… Jeśli jedynym zadaniem gmin i ich związków jest ogłaszanie przetargów na wyłanianie tych co chcą wygodnie żyć z comiesięcznych opłat polskich rodzin – to mamy niekończący się wyścig cen według scenariusza – pb.pl/czarna-wizja-smieciowa-691523 … Elementami tego scenariusza są liczne pożary odpadów na składowiskach i w halach – bo to daje dodatkowe dochody od ubezpieczycieli… PORZUCONE „NICZYJE” ODPADY USUWANE NA KOSZT PODATNIKA – TO TEŻ ZJAWISKO NIEZNANE W INNYCH KRAJACH EUROPy… Latające drony nad składowiskami i 24-godzinny monitoring śmieci – to specyfika polskiego systemu odpadów pod specjalnym nadzorem… Miejmy nadzieję, że w następnej kadencji rząd zajmie się implementacją unijnych zasad systemowych polegających na przejęciu gospodarki odpadami przez zakłady użyteczności publicznej non-profit i wyeliminowaniu czynnika chciwości – tak jak jest to w krajach których osiągnięcia wyznaczają standardy w tej dziedzinie dla całej Europy…

    • I w Szwecji kosztuje to ok 1000 euro na gospodarstwo domowe, a w Niemczech ok 700 euro na gospodarstwo domowe.
      Więc najpierw trzeba sprawdzić, a potem opisywać.

    • Większość RIPOK-ów to własność gmin, więc po bzdurne gadanie o zyskach, organizacjach non-profit, itp. Zasadniczą część gospodarki odpadami realizują gminy bez potrzeby nawet bez potrzeby używania zamówień “in house”, gdyż zadania własne (prowadzenie pszok, instalacji komunalnych (dawniej RIPOK)), mogą prowadzić bez przetargu. In house jest specyficzną formą zamówienia publicznego, gdzie gmina zleca to własnej firmie (o ile ja posiada) i ogłasza zamiar udzielenie takiego zamówienia.
      Coś co nazwane jest czynnikiem chciwości w zasadniczej ilości firm prywatnych (stanowiących w zdrowej gospodarce podstawę) jest zawsze mniejszy niż współczynnik nieudolności i marnotrawstwa (stanowiący cechę charakterystyczną własności niczyjej – społecznej, gminnej, itp.). Mówienie, że gospodarka samorządowa jest efektywniejsza niż rynkowa, jest zaprzeczeniem nie tylko doświadczeń, ale i logiki.
      Co do definicji bezzyskowności – to totalny absurd. Bo nawet spółka gminna musi generować zysk, by pokryć płace pracowników, amortyzację sprzętu, budynków, płacić rachunki i gromadzić kapitał zapasowy.
      Cała ta wypowiedź to bełkot pseudo komunisty. NIC WIECEJ.

  3. Segregacja u źródeł zapewne słuszny kierunek, ale w przesadzie i to może zaszkodzić.
    Faktem jest, że inwestujemy w sortownie odpadów, których skuteczność jest pochodną zastosowania coraz bardziej wyrachowanych i skutecznych separatorów pneumatycznych, mechanicznych w tym optycznych, elektromagnesów, i innych ale głównie od jakości selektywnie zebranych odpadów, obecnie zaproponowany podział jest prawie optymalny, jednak z uwagę na naszą specyfikę należałoby się pochylić nad selektywną zbiórką popiołów kosztem zbiórki papieru i kartonów do pojemnika żółtego ( tworzywa, metale, papier, karton). Zapewne selektywna zbiórka odpadów znacząco podraża koszty odbioru odpadów, a przy braku zapotrzebowania rynku na surowce wtórne staje się wręcz bezcelowa a wręcz szkodliwa ekologicznie, ( zwiększenie ilości środków transportowych potrzebnych do zebrania tej samej ilości odpadów). Braki w możliwości przekazania surowców wtórnych do recyklingu i odzysku energetycznego frakcji palnej ( paliwa z odpadów), skutkują wzrostem cen zagospodarowania odpadów a wręcz wywracają cały system. Dokąd frakcja palna wytwarzana w instalacjach przetwarzania odpadów nie znajdzie odbiorcy to nie wyeliminujemy nieprawidłowości i żadna ustawa tu nie pomoże ( należy natychmiast odblokować inwestycje w zakresie termicznego wykorzystania frakcji palnej z odpadów – elektrociepłownie, energetyka). Należy natychmiast zmienić Kpgo w zakresie ograniczenia do 30% wykorzystania energetycznego odpadów, kierując się zbliżającymi się wymogami poziomów recyklingu do 70% należy równolegle umożliwić wykorzystanie pozostałości ( frakcji palnej) z recyklingu traktowanego jako segregacja selektywnej zbiórki w procesach odzysku energetycznego

Skomentuj