"Nierealistyczne cele demoralizują społeczeństwo" - mówią eksperci o poziomach recyklingu

Mocnym akcentem dyskusję rozpoczął Wojciech Rogalski, reprezentujący wiedeński ratusz: – Decyzje podjęte w Parlamencie Europejskim nie przystają do praktyki – mówił.

Koniec epoki

Riku Eksyma z fińskiego Suomen Kiertovoima, stwierdził, że brak realizmu w UE rzeczywiście stanowi problem, ale zamknięcie rynku chińskiego na przyjmowanie odpadów z Europy zmusiło decydentów do przyznania, że kończy się pewna epoka.

– Decydenci unijni już wiedza, że te poziomy są nie do spełnienia. Ala niezależnie od tego, my musimy pracować i robić wszystko na rzecz środowiska naturalnego, bo zasoby naturalne są ograniczone – zauważył.

Jak zaznaczył Peeter Eek z Estonii, cele dotyczące poziomów recyklingu nie są utworzone tylko na poziomie Parlamentu Europejskiego, bo każda unijna dyrektywa ustalana jest przez kraje członkowskie. – Byłem zaangażowany w takie prace w Estonii. Musieliśmy oszacować możliwości technologiczne. Ale ważne jest też ustalenie kosztów. Jeśli chcemy osiągnąć ambitne cele, musimy zmierzyć się z wyższymi kosztami – mówił.

Cele muszą być realne

Jak stwierdził Andrzej Sobolewski z Izby Chemicznej Przeróbki Węgla, w pierwszej kolejności cele dotyczące poziomów recyklingu trzeba ustalać z technologami, potem z władzami odpowiedzialnym za gospodarkę odpadami, a dopiero potem wyznaczać je społeczeństwu. – W przeciwnym razie dlaczego zamiast 50 proc. poziomu recyklingu nie wpisać na przykład 98 proc.? – pytał retorycznie Andrzej Sobolewski z Izby Chemicznej Przeróbki Węgla. – Nierealistyczne cele demoralizują społeczeństwo – stwierdził.

Podczas fragmentu dyskusji o termicznym przekształcaniu odpadów, Riku Eksyma z Finlandii pokusił się o stwierdzenie, że spalarnie są częścią gospodarki cyrklularnej i w przyszłości także nią będą.

Z tym punktem widzenia zgodził się Wojciech Rogalski, zaznaczając jednak, że tzw. spalarnie odpadów na ruszcie nie wpisuje się w nowoczesne podejście do gospodarowania odpadami.