Krajobraz pod cyfrową lupą

Dane przestrzenne stanowią podstawę pracy architekta krajobrazu – właściwie od kiedy istnieje ten zawód. Mapy topograficzne, ewidencyjne czy informacje o ukształtowaniu terenu wykorzystywane są zarówno na etapie inwentaryzacji miejsca, jak i podczas analiz poprzedzających proces projektowy. Zmianie uległ jednak sposób dostępu do tych informacji; materiały, które jeszcze kilkanaście lat temu wymagały zamówienia w odpowiednim urzędzie i zakupu w postaci analogowej, są dziś w znacznej części dostępne przez Internet jako dane cyfrowe i usługi sieciowe.

Od danych przestrzennych do otwartych

Otwarte dane są udostępniane w sposób umożliwiający ich ponowne wykorzystywanie: pobieranie, przetwarzanie oraz łączenie ze zbiorami użytkownika. Dostęp do danych źródłowych pozwala używać ich bezpośrednio w środowisku GIS, wykonywać pomiary i analizy przestrzenne, budować modele terenu czy zestawiać informacje pochodzące od różnych instytucji. Jednym z najważniejszych etapów zmiany sposobu dostępu do informacji przestrzennych było przyjęcie unijnej dyrektywy INSPIRE w 2007 r. Jej celem było stworzenie europejskiej infrastruktury umożliwiającej wyszukiwanie, przeglądanie, pobieranie oraz łączenie danych pochodzących z różnych źródeł i państw członkowskich w sposób systemowy. Szczególne znaczenie przypisano danym środowiskowym oraz tym, które niosą informacje o oddziaływaniach na środowisko przyrodnicze. W Polsce tę dyrektywę wdrożono w trybie ustawowym w 2010 r...