Zaległa opłata retencyjna. Właściciele mogą dostać wezwanie z odsetkami

Dodatkowo, coraz powszechniejsze inwestycje budowlane na dużych działkach oraz zmieniające się warunki pogodowe sprawiają, że temat retencji i gospodarowania wodą opadową zyskał na znaczeniu. Właśnie dlatego warto dziś przypomnieć, kto podlega opłacie, jak ją obliczyć i – co najważniejsze – jak można jej uniknąć lub zminimalizować jej wysokość.

Obowiązek opłaty retencyjnej – co musisz wiedzieć?

Od 1 stycznia 2018 roku właściciele określonych nieruchomości zostali zobowiązani do uiszczania tzw. opłaty retencyjnej. Ma ona na celu rekompensowanie skutków zmniejszenia naturalnej retencji terenowej, czyli ograniczenia zdolności gruntu do wchłaniania wód opadowych. Obowiązek ten wynika bezpośrednio z przepisów ustawy Prawo wodne z dnia 20 lipca 2017 roku. Opłata dotyczy sytuacji, gdy zabudowa lub utwardzenie terenu znacząco ogranicza naturalny obieg wody w środowisku.

Czym jest zmniejszenie naturalnej retencji?

Zmniejszenie naturalnej retencji występuje w momencie, gdy działka zostaje w znacznej części pokryta materiałami nieprzepuszczalnymi – takimi jak asfalt, beton, kostka brukowa – lub gdy powstają na niej budynki, których dachy odprowadzają wodę opadową. W efekcie woda nie ma możliwości wsiąkania w grunt, co zwiększa ryzyko podtopień i obciąża systemy kanalizacyjne. Dlatego też właściciele takich nieruchomości muszą liczyć się z dodatkowymi kosztami w postaci opłaty retencyjnej.

Kogo dotyczy obowiązek uiszczania opłaty?

Opłatą retencyjną objęte są nieruchomości, które spełniają jednocześnie trzy warunki. Po pierwsze, powierzchnia działki musi przekraczać 3500 metrów kwadratowych. Po drugie, więcej niż 70 procent tej powierzchni musi być wyłączone z biologicznie czynnej, na przykład poprzez zabudowę lub utwardzenie. Trzeci warunek dotyczy braku podłączenia nieruchomości do systemów kanalizacji deszczowej – zarówno otwartej, jak i zamkniętej. W sytuacji, gdy działka jest podłączona do kanalizacji ogólnospławnej, właściciel nie musi płacić opłaty. Natomiast jeśli dostęp jest jedynie do kanalizacji sanitarnej, zwolnienie z obowiązku nie obowiązuje.

Obowiązek zapłaty spoczywa na właścicielach nieruchomości, użytkownikach wieczystych, posiadaczach samoistnych oraz na jednostkach organizacyjnych i osobach prawnych, które posiadają prawo do dysponowania daną działką. Co istotne, opłata dotyczy konkretnej nieruchomości i odnosi się do działek objętych jedną księgą wieczystą.

Jak obliczana jest wysokość opłaty?

Wysokość opłaty zależy od wielkości uszczelnionej powierzchni oraz ewentualnego zastosowania urządzeń retencyjnych. Rozliczenie odbywa się kwartalnie, a stawki uzależnione są od poziomu retencji wód opadowych. Jeżeli na działce nie znajdują się żadne urządzenia umożliwiające zatrzymanie wody, opłata wynosi 0,50 zł za każdy metr kwadratowy powierzchni rocznie. W przypadku gdy zastosowano retencję do 10% odpływu rocznego, stawka spada do 0,30 zł za metr kwadratowy. Gdy retencja mieści się w przedziale od 10 do 30%, opłata wynosi 0,15 zł, natomiast powyżej 30% – tylko 0,05 zł za metr kwadratowy.

Jakie nieruchomości są zwolnione z opłaty?

Nie wszystkie działki podlegają obowiązkowi opłaty. Zwolnione są między innymi jezdnie dróg publicznych oraz linie kolejowe, o ile wody opadowe z tych obszarów są odprowadzane za pomocą specjalnych urządzeń wodnych umożliwiających retencję lub infiltrację. Podobne zwolnienie dotyczy również budynków należących do kościołów i związków wyznaniowych.

Aby opłacić należność, właściciel lub zarządca działki musi złożyć stosowne oświadczenie w urzędzie gminy. Na tej podstawie urząd ustala wysokość opłaty i wydaje decyzję administracyjną określającą termin oraz kwotę do zapłaty. Decyzję tę podejmuje wójt, burmistrz lub prezydent miasta po przeanalizowaniu dokumentacji nieruchomości. Jeśli właściciel działki miał obowiązek złożenia oświadczenia już w dniu 1 stycznia 2018 roku, a do tej pory tego nie zrobił, może zostać wezwany do zapłaty za zaległy okres wraz z odsetkami. W takiej sytuacji konieczne jest złożenie zaległych oświadczeń obejmujących cały czas, w którym obowiązek istniał.

Właściciele mogą ograniczyć wysokość opłaty lub całkowicie jej uniknąć, inwestując w rozwiązania wspierające retencję wód opadowych. Do takich rozwiązań należą między innymi zbiorniki na deszczówkę, zielone dachy oraz przepuszczalne nawierzchnie – takie jak ażurowe płyty czy nawierzchnie żwirowe. Takie inwestycje nie tylko wspierają środowisko, ale również pozwalają na znaczne oszczędności.