![ad1a KGO kompleksowa 2026 [17.06.-02.09.26]](https://portalkomunalny.pl/wp-content/uploads/2026/06/baner_kgo_2026_abrys1320-x-250-px-1.png?pas=14198866762607140119)
Łącznie artykułów: 54.
„Weź – wyprodukuj – zużyj – wyrzuć” to model, od którego podobno chcemy odchodzić, a na którym oparta jest nadal… niemal cała światowa gospodarka. W związku z tym z gospodarki ucieka na tyle dużo zasobów, że na każde 3 euro wytworzonej wartości 1 euro zostaje bezpowrotnie utracone. To najważniejsze wnioski z raportu „Circularity Gap Report 2026: The Value Gap” autorstwa Deloitte, o którym rozmawialiśmy z ekspertką firmy, Joanną Leoniewską–Gogolą.
Czy recykling zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego stanie się jednym z filarów polskiego surowcowego bezpieczeństwa? To jedno z pytań, z jakim zmierzyli się eksperci podczas drugiego panelu dyskusyjnego majowej Konferencji „Recykling ZSEE”, organizowanej przez Abrys. Odpowiedź, jak w wielu przypadkach, brzmi: „to zależy”.
"20 lat temu zaczynaliśmy od młotków i śrubokrętów. Później dzięki polskiemu sprytowi udało nam się stworzyć branżę, która wcześniej nie istniała" – tak o początkach sektora recyklingu zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego mówi Bartosz Kubicki, prezes firmy Elektrorecykling, z którym spotkaliśmy się w czasie 20. Konferencji "Recykling ZSEE" wydawnictwa Abrys. Jego zdaniem w dzisiejszych realiach geopolitycznych ta branża staje się kluczowa dla gospodarki.
E-commerce, czyli zakupy przez Internet, jest jedną z największych konsumenckich rewolucji w historii gospodarki. Ma ona także swój wielki wpływ na sektor recyklingu, bo każdą przesyłkę (a tych na świecie wysyłamy co roku miliardy) należy opakować. Przez to niespotykaną dotąd popularnością cieszą się kartony i tektura, które chcemy i częściowo możemy zawrócić do gospodarki. Jak to zrobić?
Każde kliknięcie „kup teraz” uruchamia gigantyczne domino: z pozoru niewidzialne sektory opakowań i transportu, ale też… sortowania i recyklingu. To dlatego, że nigdy wcześniej w historii przez magazyny, paczkomaty i śmietniki nie przepływało tyle papieru co dziś. Jak po niego sięgnąć i zawrócić do gospodarki?
Smartfon w kieszeni, laptop na biurku, samochód elektryczny pod domem. Współcześni Europejczycy żyją w symbiozie z elektroniką, która stała się nie tyle luksusem, co elementem codzienności. Rzadko jednak zastanawiamy się, z czego zbudowane są fundamenty cyfrowego świata, a przecież za ekranami kryją się rzadkie surowce. W tej grze jednym z głównych rozdających karty są Chiny.
![Pakuła (Asekol): Myślmy o recyklingu sprzętu, a nie tylko wygodzie [WIDEO]](https://portalkomunalny.pl/wp-content/uploads/2026/05/20260512-115343-300x200.jpg)
Jak zorganizować nowoczesną fabrykę, która rozmontowuje na części nowoczesną lodówkę, telewizor CRT i... pralkę "Frania"? Przed takim wyzwaniem stoją zakłady przetwarzające zużyty sprzęt elektryczny i elektroniczny, który choć jest coraz wygodniejszy w obsłudze, nadal bywa trudny do zrecyklingowania. Podczas 20. Konferencji Recykling ZSEE opowiedziała nam o tym Izabela Pakuła z Asekol PL.
Dzisiejsze lodówki, choć nadal spełniają tę samą funkcję co dawniej, mają coraz mniej wspólnego ze sprzętem, z którego korzystaliśmy jeszcze kilkadziesiąt, a nawet kilkanaście lat temu. Zmieniły się nie tylko metody chłodzenia, ale też to, z jakich materiałów są skonstruowane – w telegraficznym skrócie można stwierdzić, że tworzywa sztuczne zastępują w nich metale. Jak to wpływa na rynek przetwarzania zużytego sprzętu?
Żeby otworzyć tę wiatę śmietnikową, w pełni automatyczną, potrzebna jest karta mieszkańca lub aplikacja w telefonie. Następnie urządzenie waży nasze odpady, neutralizuje ich zapachy i dba o to, żeby pojemniki nie były przepełnione. Jeżeli są, wzywa na miejsce służby oczyszczania miasta. To jeden z nowoczesnych sprzętów, które oglądałem w czasie kwietniowych Targów EKOTECH w Kielcach i które rodzą pytanie: kogo będzie stać na taki luksus?
Jak przez 20 lat zmienił się sprzęt elektryczny? Czy rynek jego recyklingu działa tak, jak powinien? Co powinno się zmienić w systemie ZSEE? To najważniejsze pytania, na jakie odpowiadali uczestnicy pierwszego panelu dyskusyjnego podczas 20. Konferencji Recykling Zużytego Sprzętu Elektrycznego i Elektronicznego.
Choć branża zużytego sprzętu jako pierwsza w Polsce wypracowała system rozszerzonej odpowiedzialności producenta, a na rynku działają dojrzałe podmioty, to wciąż pewne jest w niej tylko jedno: zmiana. Jak eksperci radzą sobie z ewoluującymi urządzeniami i gąszczem przepisów? Sprawdziliśmy to podczas 20. Konferencji Recykling Zużytego Sprzętu Elektrycznego i Elektronicznego.
Coraz częściej menedżerowie z branży gospodarki odpadami mówią o tym, że ich zakłady powinny stopniowo stawać się instalacjami recyklingowymi. I choć nadal wytwarzanie produktów przez zakłady zagospodarowujące odpady (w tym instalacje mechanicznego i biologicznego przetwarzania odpadów) nie jest zjawiskiem powszechnym, to na rynku widać potencjał na podobne działania.
ROP-u nadal nie ma, zanieczyszczający nie płaci za swoje odpady, a wielu recyklerów stoi na skraju bankructwa lub już zbankrutowało. Tak wygląda dziś rzeczywistość branży recyklingu, która czeka na polski model rozszerzonej odpowiedzialności producenta. Problem w tym, że wokół mającej go wprowadzić ustawy UC100 trwa wielki spór.
W dzisiejszych czasach dostęp do surowców przestaje być oczywistością. Europa – w tym Polska – coraz częściej musi zatem szukać ich stabilnych źródeł w swoim najbliższym otoczeniu. Jednym z najbardziej obiecujących kierunków jest recykling zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego (ZSEE), który nie bez powodu nazywany jest dziś „miejską kopalnią”.
Unia Europejska zakazuje niszczenia niesprzedanej odzieży. Najpierw zakazowi muszą poddać się giganci, ale w kolejnych latach regulacja będzie obejmować mniejszych uczestników rynku. To przełom, czy raczej symboliczny krok? Odpowiedź nie jest jednoznaczna. Choć część ubrań wprowadzanych na rynek nigdy nie trafia do naszych szaf, to często wynika to także z naszych nawyków zakupowych.
Czy kolejny światowy kryzys, który tym razem rozgrywa się na Bliskim Wschodzie, sprawi, że chętniej zaczniemy sięgać po to, co lokalne? Właśnie takimi surowcami są wtórne tworzywa sztuczne, które mogą dostarczać polscy recyklerzy – od kilku lat borykający się z głębokim kryzysem. Ceny ich produktów, w przeciwieństwie do tych z surowców pierwotnych, nie zależą przecież od cen ropy naftowej na światowych rynkach.
Czy instalacje mechanicznego i biologicznego przetwarzania odpadów powinny stać się recyklerami? Może to być konieczne w dobie kryzysu na rynku recyklingu. Przykłady takiej transformacji przedstawili eksperci podczas konferencji „Mechaniczne i Biologiczne Przetwarzanie Odpadów. Odzysk Surowców i Energii. Efektywność Zakładów” organizowanej przez wydawnictwo Abrys.
W obliczu kolejnego kryzysu geopolitycznego – tym razem na Bliskim Wschodzie – pytanie o surowcowe bezpieczeństwo Europy wraca z nową siłą. Stawiamy je w kontekście rosnących cen surowców, zaburzonych łańcuchów dostaw i coraz większej zależności od importu. Jak zbudować odporność na te czynniki? Częścią odpowiedzi może być silny sektor recyklingu tworzyw sztucznych.
W "czarnym worku" kryje się niemal wszystko: od opakowań, przez bioodpady, po zabawki i baterie. Dlaczego tak wiele surowców wyrzucamy do zmieszanych i jak to zmienić? Takie pytania postawili eksperci podczas Konferencji „Mechaniczne i Biologiczne Przetwarzanie Odpadów. Odzysk Surowców i Energii. Efektywność Zakładów” wydawnictwa Abrys.
Do kosza na odpady zmieszane dalej wrzucamy bioodpady, tekstylia, papier i aluminium – to wynik badania przeprowadzonego przez Interzero Polska we współpracy z Politechniką Częstochowską. Ilość marnowanych w ten sposób surowców powinna nas skłaniać do tego, by wdrożyć rozszerzoną odpowiedzialność producenta dla kolejnych frakcji odpadów.
System kaucyjny uderza w instalacje komunalne, które stracą dużą część przychodów ze sprzedaży surowców. Tym samym uderza też w samorządy, z których część już dziś zostało zmuszonych do ustanowienia opłat za odbiór i zagospodarowanie odpadów w wysokości… powyżej 60 zł! Takie są skutki z jednej strony zabrania komunalnym sortowniom cennych butelek i puszek, a z drugiej niezapewnienia wystarczającego wsparcia tym, którzy biorą odpowiedzialność za nasze odpady.
Choć w dzisiejszym świecie baterie zdają się nas otaczać, na rynku ich recyklingu trwa konkurencja o dostęp do bateryjnych odpadów. Jednocześnie krajowym recyklerom trudno jest nawiązać rywalizację z zagranicznymi konkurentami przez wyśrubowane polskie przepisy administracyjne. To spore zagrożenie w obliczu szybko zmieniającej się technologii i rosnących kosztów stałych.
Ceny gazu w Europie są na poziomach zbliżonych do 7 tygodniowego minimum. Wielu inwestorów przyjmuje postawę wyczekującą przed potencjalnymi rozmowami pokojowymi USA-Iran – informują maklerzy.
Ruszyło ogólnopolskie badanie składu odpadów zbieranych w tzw. żółtym worku, czyli frakcji metali i tworzyw sztucznych. Projekt obejmie 37 instalacji komunalnych z całej Polski i ma dostarczyć najbardziej aktualnych danych o tym, co rzeczywiście trafia do systemu. Badanie organizuje wydawnictwo Abrys.
Na pierwszy rzut oka szkło wydaje się materiałem idealnym. Nie degraduje się w recyklingu, może być przetapiane wielokrotnie, a jego wykorzystanie w produkcji ogranicza zużycie surowców pierwotnych i energii. Skoro więc jest popyt na stłuczkę szklaną, działają profesjonalne zakłady doczyszczania i mamy do czynienia z materiałem, który w teorii nie ma większych wad, to dlaczego poziomy zbiórki i recyklingu szkła w Polsce nadal są wyraźnie niższe od europejskich?
