Tam, gdzie znajdują się fontanny, zawsze chętnie gromadzą się ludzie, bez względu na to, czy jest to monumentalny obiekt, czy niewielki pióropusz wody nad stawem. Szum spadających kropli i dobrze nawilżone powietrze przyciągają przechodniów, spragnionych chwili wypoczynku wśród wody i roślinności.

Głównym atrybutem fontanny jest jej spiętrzona i efektownie opadająca woda. To, czy powstaje wysoki słup, pióropusz czy gejzer, jest sprawą estetyki i wiąże się z kompozycją układu przestrzennego. Fontanny spotykamy we wnętrzach parkowych, na reprezentacyjnych placach i niewielkich skwerach oraz przed obiektami użytku publicznego. Zawsze, bez względu na lokalizację, przyciągają uwagę i podnoszą prestiż miejsca. Te niewielkie dodają uroku kameralnym zakątkom, a duże podkreślają reprezentacyjny charakter otaczającej je przestrzeni. Te ostatnie coraz częściej pojawiają się w przestrzeni zurbanizowanej w otoczeniu współczesnej architektury. Podobną rolę odgrywają wodospady. Tradycyjne, spotykane zazwyczaj w parkach, naśladują naturę, nowoczesne natomiast są ozdobą eleganckich osiedli, pasaży handlowych i placów.
 
Wzajemne zależności
Zależnie od zamysłu projektanta, który tworzy kompozycję, analizując jej elementy od ogółu do szczegółu (czyli przechodzi od wizji całego założenia do tego, jak dany obiekt będzie widział człowiek stojący tuż obok niego), zaplanowany zostaje charakter fontanny czy wodospadu. To także odpowiedni moment do podjęcia decyzji, jak będzie wyglądać tryskająca woda i jakie rośliny będą mogły rosnąć w jej pobliżu. Jeśli fontanna będzie wysokim, szeroko rozpryskującym się pióropuszem, parasolem czy dmuchawcem, jeśli będzie kompozycją wielu biczy lub spienionych strumieni, roślin w zbiorniku wodnym nie należy sadzić wcale lub trzeba umieścić je tak, by znalazły się poza zasięgiem spadających kropli. Podobnie jest z dużym wodospadem, w którym woda spada z dużej wysokości. Natomiast niewielki wodospad, bulgoczący gejzer, spieniona kolumna czy też nisko uniesiona woda, tworząca tzw. pagórek wodny, dzwon albo tulipan, mogą sąsiadować z roślinami wodnymi (oczywiście przy zachowaniu bezpiecznej odległości). To, czy dno i ściany niecki zbiornika będą specjalnie ukształtowane, aby stworzyć odpowiednie warunki, czy też w zbiorniku będą ustawiane specjalne kosze z roślinami, też będzie zależeć od decyzji projektanta.
 
Zielone towarzystwo
Rośliny przeznaczone do wykorzystania w sąsiedztwie fontann można podzielić na dwie grupy. Pierwsza to gatunki wodne lub bagienne, potrzebujące do rozwoju stałej obecności wody. Do drugiej zaliczyć można takie, które dobrze rosną w pobliżu wszelkich akwenów, ale których korzenie nie są zanurzone w wodzie. Ze względu na specyficzne warunki środowiska miejskiego, możliwość pielęgnacji i ogólną dostępność miejsc, w których chcemy je sadzić, warto wybierać rośliny mało wymagające i łatwo regenerujące się po zniszczeniu.
I tak rośliny z pierwszej grupy, które sprawdzą się w wodzie o głębokości 30-50 cm, to mieszańce ogrodowe grzybieni, zwane popularnie liliami wodnymi (Nymphea hybryda). Natomiast w strefie wody płytkiej lub błotnej są to kosaciec żółty (Iris pseudoacorus), kosaciec syberyjski (Iris sibirica), niezapominajka błotna (Myosotis palustris), strzałka wodna (Sagittaria sagittifolia) oraz pałki: wąskolistna (Typha angustifolia), szerokolistna (T. latifolia) i drobna (T. minima), tatarak zwyczajny (Acorus calamus) i jego paskowana odmiana ‘Variegatus’, sit (Scirpus lacustris), łączeń (Butomus umbellatus), czer...

Wykup dostęp do płatnych treści Portalu Komunalnego!

Chcesz mieć dostęp do materiałów Portalu Komunalnego Plus?