Architektura krajobrazu współczesnej Francji rozwija się niezwykle dynamicznie. Wśród kilku wybitnych realizacji ostatniego ćwierćwiecza pozycje szczególną zajmują Ogrody Wyobraźni w zabytkowym miasteczku Terrasson.

Jest to jedyny, cieszący się najwyższym uznaniem i obsypany nagrodami park francuski, który powstał ostatnio na głębokiej prowincji, w departamencie Dordogne, z dala od Paryża i innych dużych aglomeracji miejskich, gdzie tradycyjnie już koncentruje się większość najciekawszych i najbardziej prestiżowych inwestycji. Sukces osiągnięty przez Ogrody Wyobraźni przerósł nawet oczekiwania samych twórców. Na pomysł takiego zagospodarowania terenu wpadł przed ponad dwudziestu laty burmistrz Terrasson, lansując śmiałą, jak na tamte czasy, ideę budowy parku w gminie liczącej wówczas zaledwie 6,5 tys. mieszkańców i borykającej się z poważnymi trudnościami ekonomicznymi oraz bezrobociem sięgającym 20%. Mimo licznych oponentów, którym pomysł ten wydawał się zbyt ryzykowny, burmistrz był przekonany, że tylko realizacja jakiegoś unikalnego w swojej koncepcji parku współczesnego, zdolnego konkurować z licznymi, słynnymi parkami historycznymi tamtego regionu, może być szansą na ożywienie turystyczne Terrasson. W tym celu w 1992 r. udało się doprowadzić do zorganizowania międzynarodowego konkursu, którego laureatką została Kathryn Gustafson, francuska architekt krajobrazu amerykańskiego pochodzenia.
 
Narodziny parku
W ten sposób zamysł przerodził się w rzeczywistość. Park o powierzchni 6 ha usytuowano na stromym zboczu wzgórza, które zdominowało dolinę rzeki Vésère, wijącej się naprzeciwko Starego Miasta Terrrasson. Drzewa i krzewy typowe dla tych okolic pokrywały znaczną część terenu przewidzianego na park. I być może właśnie z tego powodu Kathryn Gustafson z ogromną pasją przystąpiła do prac nad projektem, zafascynowana tematem, a przede wszystkim duchem miejsca, odkrytym przez nią i wyraźnie odczuwanym, gdy wędrowała całymi dniami dróżkami przecinającymi stok. Chciała jak najlepiej poznać teren: jego ukształtowanie i atrakcyjność widokową. Dlatego też koncepcję przyszłego parku tworzyła właściwie w plenerze, starając się maksymalnie respektować zastane wartości krajobrazowe i wydobyć z nich to, co najcenniejsze (z tego też powodu usunięto jedynie cztery czy pięć drzew). Projektowaną konfigurację terenów parkowych rzeźbiła najpierw w glinie, a potem osobiście nadzorowała prace koparek przerzucających masy ziemi tak, by otrzymać dokładnie zamierzony efekt. Wiele uwagi poświęciła również analizom punktów i osi widokowych, uwzględniając je potem w rozmieszczeniu przestrzennym poszczególnych ogrodów. W efekcie ten projekt stał się przykładem idealnej symbiozy parku z otaczającym go krajobrazem oraz z miasteczkiem, z którym tworzy harmonijną całość.
 
Trzynaście ogrodów
Zrealizowany park tworzy sekwencja 13 ogrodów tematycznych, stanowiących autorską i bardzo współczesną interpretację wybranych elementów zaczerpniętych z założeń różnych epok, kultur i cywilizacji. Są nimi: Święty Gaj, Amfiteatr, Ogrody Wodne, Różanka, Oś Wiatrów czy Belweder. Poszczególne ogrody zostały idealnie wkomponowane w teren i zharmonizowane z otoczeniem. Przykładem może być zlokalizowany w uskoku skalnym ogród zatytułowany Szklarnia. Pawilon wystawowy ze szklanym dachem, płaskim jak lustro wody, stanowi przedłużenie poziomu terenu i przypomina z daleka jeziorko. Podobnie został zaaranżowany Amfiteatr. Magiczne miejsce spotkań i spektakli usytuowano w niecce terenowej, skąd roztacza się przepiękna panorama Starego Miasta, podziwia...

Wykup dostęp do płatnych treści Portalu Komunalnego!

Chcesz mieć dostęp do materiałów Portalu Komunalnego Plus?