Często podkreślane rosnące zapotrzebowanie na energię elektryczną oraz ciepło wymaga podejmowania zdecydowanych działań w kontekście organizacji sposobów pozyskiwania tejże energii. Zgodnie z propagowaną wszem i wobec dywersyfikacją źródeł energii, należy wykorzystywać wszelkie możliwe i dostępne opcje. Jedną z nich jest typ energii odnawialnej pochodzącej z wnętrza Ziemi – chodzi w tym wypadku o energię geotermalną.

Energię geotermalną wykorzystywać można na kilka sposobów. Służy przede wszystkim do wytwarzania ciepła potrzebnego do ogrzewania różnego rodzaju pomieszczeń, ale również do generowania energii elektrycznej. Istotnym zastosowaniem jest także rekreacja oraz balneoterapia (zabiegi rehabilitacyjne wykorzystujące wody lecznicze). Termy różnej maści były budowane już w starożytności. Nie zawsze wykorzystywały one gorące źródła, jednak wskazywały na znaczny potencjał tego typu przybytków w kontekście zarówno wypoczynkowym, jak i leczniczym. Zgodnie z wytycznymi klasyfikacji balneologicznych, źródła termalne to te, z których wydobywa się woda o temperaturze wyższej niż 20°C. Delikatnie odmienna definicja odnosi się do warunków hydrogeologicznych, zgodnie z którymi woda musi być cieplejsza o minimum 5°C od średniej rocznej temperatury powietrza na danym obszarze. Źródła geotermalne obecne są na terenie całego świata – związane jest to z historyczną aktywnością wulkaniczną podczas formowania lądów. Ich jakość, rozległość i dostępność różnią się jednak między sobą, zgodnie z czym niektóre kraje są bardziej uprzywilejowane w kontekście korzystania z energii wnętrza Ziemi.

Rodzaje układów

W kontekście technologii wymienić należy trzy główne (najczęściej wykorzystywane) rodzaje układów, które umożliwiają uzyskiwanie energii elektrycznej lub cieplnej.

Pierwszym z nich są dobrze już wszystkim znane pompy ciepła. Wyróżniamy kilka ich rodzajów: powietrzne, wodne, hybrydowe, jednak w kontekście omawianego tematu najistotniejsze wydają się te z grupy gruntowych. Również tu zastosowanych jest zwykle kilka podziałów. Dotyczą one m.in. głębokości posadowienia systemu czerpiącego ciepło lub sposobu jego wymiany. Można zatem wyróżnić, w aspekcie pierwszej z wymienionych kategorii, pompy ciepła poziome oraz pionowe, zwane też głębinowymi. Każda z możliwości posiada swoje plusy i minusy. Dużo zależy bowiem od warunków geologicznych, wymaganego do zaspokojenia zapotrzebowania, a także, a może przede wszystkim, dostępnych środków finansowych, jakie inwestor jest w stanie przekazać na stworzenie takiej instalacji.

Należy jednak pamiętać, iż układy tego rodzaju najlepiej współpracują z ogrzewaniem niskotemperaturowym (ogrzewanie podłogowe). Drugim z istotnych aspektów jest zapewnienie dostaw energii elektrycznej. Warto zatem rozważyć inwestycję w panele fotowoltaiczne, o ile warunki środowiskowe, kąt nachylenia dachu oraz kierunek jego ekspozycji wskazują na rentowność takiego przedsięwzięcia.

Drugą z technologii, służącą tym razem do generowania energii elektrycznej, jest wykorzystanie układów funkcjonujących zgodnie z obiegiem ORC (Organic Rankine Cycle). Przebieg procesów jest w tym wypadku praktycznie identyczny jak w standardowym obiegu Rankine’a. Różnica polega jednak na zastosowaniu organicznego czynnika roboczego (na co wskazuje nazwa), a tym samym na temperaturze zachodzenia poszczególnych przemian.

Niestety, technologie oparte na tym obiegu funkcjonują najlepiej przy temperaturach powyżej 100°C, wobec czego tworzenie instalacji...